Vera geeft antwoord

Vera geeft antwoord op de vraag, “Waarom gaat het goed in je leven?”

 

‘Ik ben drie keer getrouwd met Remco, want ik heb drie kinderen van hem en dat is belangrijker dan het huwelijk. Maar daarnaast ben ik ook echt getrouwd met hem. Het gaat goed omdat ik me op positieve dingen richt en wat er aan kansen zijn. Het gaat om onze manier van leven als gezin. Remco en ik zijn allebei zzp’er. We gunnen elkaar om lekker te leven. Soms heeft de één het druk en soms de ander en soms hebben we het allebei rustig. Voor mij is het nu rustig en dan zou ik ook minder gelukkig kunnen zijn, maar ik kies ervoor om te kijken naar wat er wel is. Dat is een heel lekker gevoel.

Op mijn 23ste, na een iets te snelle start in het leven, ben ik mezelf tegen gekomen. Ik kwam toen voor driekwart jaar in een stevige burn-out terecht. Door de combinatie van nieuwsgierig- heid, bevlogenheid, studie en werk ging ik maar door. Het stoplicht stond alsmaar op groen en ik zag wel ergens het rood, maar er was geen oranje. Na mijn herstel ben ik beter op het oranje licht gaan letten en besloot vooral dingen te gaan doen waar ik blij van word.
Ik heb ook besloten om vanaf dat moment beter naar mezelf te luisteren en minder naar andere mensen. Ik trok niet helemaal mijn eigen pad, maar volgde toch mijn eigen spoor in het leven. Ik voelde dat ik het zelf moest gaan doen en wilde niet meer afhankelijk zijn van de mening van andere mensen. Als nu het oranje licht gaat branden, dan zoek ik naar bezigheden die mij energie geven, zodat ik weer in balans kom. Zorgen dat er bijtank momenten in mijn leven komen. Dus soms brandt het oranje licht, maar het rode niet meer. Dankzij de ervaring op mijn 23ste jaar ben ik veranderd. Als dat niet gebeurd was, dan weet ik niet of ik wel zo positief in het leven zou staan. Want nu doe ik dat bewuster. Het is voor mij een soort automatische mindfulness geworden. Soms vinden mensen me wel een beetje een ‘blij ei’, maar dat vind ik niet erg. Positief zijn geeft me veel. Het is een sleutel in mijn hand die mij verder helpt. Ik heb de verantwoordelijkheid en die neem ik graag. In mijn werk in de gezondheidszorg zijn veel veranderingen gaande. Hoe kun je daar op inspelen? Hoe ga je kansen vinden en daar nieuwe perspectieven van maken? Veel mensen hebben een sleutel in handen om bij een nieuwe horizon te komen.’

 

Vera geeft antwoord

Vera geeft antwoord op de vraag, “Waarom gaat het goed in je leven?”

 

‘Ik ben drie keer getrouwd met Remco, want ik heb drie kinderen van hem en dat is belangrijker dan het huwelijk. Maar daarnaast ben ik ook echt getrouwd met hem. Het gaat goed omdat ik me op positieve dingen richt en wat er aan kansen zijn. Het gaat om onze manier van leven als gezin. Remco en ik zijn allebei zzp’er. We gunnen elkaar om lekker te leven. Soms heeft de één het druk en soms de ander en soms hebben we het allebei rustig. Voor mij is het nu rustig en dan zou ik ook minder gelukkig kunnen zijn, maar ik kies ervoor om te kijken naar wat er wel is. Dat is een heel lekker gevoel.

Op mijn 23ste, na een iets te snelle start in het leven, ben ik mezelf tegen gekomen. Ik kwam toen voor driekwart jaar in een stevige burn-out terecht. Door de combinatie van nieuwsgierig- heid, bevlogenheid, studie en werk ging ik maar door. Het stoplicht stond alsmaar op groen en ik zag wel ergens het rood, maar er was geen oranje. Na mijn herstel ben ik beter op het oranje licht gaan letten en besloot vooral dingen te gaan doen waar ik blij van word.
Ik heb ook besloten om vanaf dat moment beter naar mezelf te luisteren en minder naar andere mensen. Ik trok niet helemaal mijn eigen pad, maar volgde toch mijn eigen spoor in het leven. Ik voelde dat ik het zelf moest gaan doen en wilde niet meer afhankelijk zijn van de mening van andere mensen. Als nu het oranje licht gaat branden, dan zoek ik naar bezigheden die mij energie geven, zodat ik weer in balans kom. Zorgen dat er bijtank momenten in mijn leven komen. Dus soms brandt het oranje licht, maar het rode niet meer. Dankzij de ervaring op mijn 23ste jaar ben ik veranderd. Als dat niet gebeurd was, dan weet ik niet of ik wel zo positief in het leven zou staan. Want nu doe ik dat bewuster. Het is voor mij een soort automatische mindfulness geworden. Soms vinden mensen me wel een beetje een ‘blij ei’, maar dat vind ik niet erg. Positief zijn geeft me veel. Het is een sleutel in mijn hand die mij verder helpt. Ik heb de verantwoordelijkheid en die neem ik graag. In mijn werk in de gezondheidszorg zijn veel veranderingen gaande. Hoe kun je daar op inspelen? Hoe ga je kansen vinden en daar nieuwe perspectieven van maken? Veel mensen hebben een sleutel in handen om bij een nieuwe horizon te komen.’