Ben geeft antwoord

Ben is opgegroeid in grote armoede. Hij is dankbaar voor de wijze waarop zijn ouders toch zorgden voor fijne vakanties. In de oorlog werd hij gevormd door zijn zoektocht naar voedsel, samen met een vriend. Later werd zijn leven op de proef gesteld door de geweld- dadige dood van zijn zoon. Samen met zijn vrouw en gezin zijn ze er sterker uitgekomen, omdat ze emoties met elkaar zijn blijven delen. Tot op de dag van vandaag nemen hij en zijn vrouw de tijd om elkaar te steunen. Ben schreef in 1985 een tekst waar hij nog steeds inspiratie uit put:

Volwassen zijn. Een volwassen mens is hij die staat in de werkelijkheid. Zich verbaast en toch weet dat het leven hard kan zijn. Hij gelooft in het wonder van morgen omdat het gisteren ook bestond. Hij heeft lief, wordt bemind glimlacht en ziet niet om in wrok. Hij gebruikt zijn lichaam is er gelukkig mee ook al laat het hem wel eens in de steek. Emotioneel heeft hij anderen nodig, maar schuwt de eenzaamheid niet.

Hij betaald de prijs, die het leven van hem vraagt en weet dat aanvulling onderweg is. Met kinderlijke verbazing volgt hij de vogel die zweeft in de lucht. Hij neemt beslissingen en weet dat vijandschap ook zijn deel zal zijn. De conformist vindt hem gek ook dat accepteert hij. Hij weet dat hij zal sterven en ook dat karwei hoopt hij te klaren en te kunnen zeggen, “Het was goed”. Hij durft zich te vernieuwen, anders te zijn dan gisteren, nederig en hoogmoedig zichzelf. Vreugde en pijn zijn zijn deel. Het één kan niet zonder de ander. Mild is hij in zijn oordeel. Een nieuw pad durft hij in te slaan, aanvaart de risico’s. Hij bemint het leven.

 

Ben geeft antwoord

Ben is opgegroeid in grote armoede. Hij is dankbaar voor de wijze waarop zijn ouders toch zorgden voor fijne vakanties. In de oorlog werd hij gevormd door zijn zoektocht naar voedsel, samen met een vriend. Later werd zijn leven op de proef gesteld door de geweld- dadige dood van zijn zoon. Samen met zijn vrouw en gezin zijn ze er sterker uitgekomen, omdat ze emoties met elkaar zijn blijven delen. Tot op de dag van vandaag nemen hij en zijn vrouw de tijd om elkaar te steunen. Ben schreef in 1985 een tekst waar hij nog steeds inspiratie uit put:

Volwassen zijn. Een volwassen mens is hij die staat in de werkelijkheid. Zich verbaast en toch weet dat het leven hard kan zijn. Hij gelooft in het wonder van morgen omdat het gisteren ook bestond. Hij heeft lief, wordt bemind glimlacht en ziet niet om in wrok. Hij gebruikt zijn lichaam is er gelukkig mee ook al laat het hem wel eens in de steek. Emotioneel heeft hij anderen nodig, maar schuwt de eenzaamheid niet.

Hij betaald de prijs, die het leven van hem vraagt en weet dat aanvulling onderweg is. Met kinderlijke verbazing volgt hij de vogel die zweeft in de lucht. Hij neemt beslissingen en weet dat vijandschap ook zijn deel zal zijn. De conformist vindt hem gek ook dat accepteert hij. Hij weet dat hij zal sterven en ook dat karwei hoopt hij te klaren en te kunnen zeggen, “Het was goed”. Hij durft zich te vernieuwen, anders te zijn dan gisteren, nederig en hoogmoedig zichzelf. Vreugde en pijn zijn zijn deel. Het één kan niet zonder de ander. Mild is hij in zijn oordeel. Een nieuw pad durft hij in te slaan, aanvaart de risico’s. Hij bemint het leven.